Alchemie, verborgen wijsheid voor innerlijke transformatie

Alchemie is de mysterieuze en geheime leer afkomstig uit het land Khem, oftewel het oude Egypte. Het is samen met astrologie een van de oudste wetenschappen die de wereld kent.
Egypte werd, vanwege de kleur van haar aarde, ‘het zwarte rijk’ genoemd, en wordt in oude geschriften aangeduid als “het land van duisternis”. Vanwege haar mogelijke oorsprong daar, is alchemie lang bekend geweest als ‘de zwarte kunst’, niet in de zin van kwaad, maar in de zin van de duisternis en mysterie die haar geheime processen altijd heeft omhuld. Alchemie gaat over de verbinding tussen bewustzijn en materie, over de natuurwetten en heilige geometrie, over de innerlijke transformatie van de mens en over eenheid. Alchemie is het leven.

De wijsheid en kennis van alchemie wordt al eeuwenlang via symboliek en mythen doorgegeven. Het werd verstopt achter rijk geïllustreerde tekeningen, schilderijen of poëtische teksten. De beeldspraak verhult echter een diepe wijsheid. Zij die in opstand kwamen tegen de religieuze beperkingen van hun tijd, verborgen hun filosofische en spirituele leringen onder bijvoorbeeld de symboliek van goud maken. Op die manier behielden zij hun persoonlijke vrijheid en werden zij eerder bespot of belachelijk gemaakt dan vervolgd.

Bij alchemie komt vaak als eerste het beeld in gedachten van het fysiek veranderen van een gewoon metaal zoals lood naar goud. Dit is enkel het uiterlijke aspect van alchemie. Waar het lood symbool staat voor de onbewuste mens en het goud symbool staat voor innerlijke wijsheid en zelfmeesterschap. Het transformatieproces van lood naar goud staat dus symbool voor de innerlijke transformatie van de mens. Kort gezegd en in termen van vandaag gaat het dus over persoonlijke groei en over zelfverwezenlijking.

Deze innerlijke transformatie en persoonlijke ontwikkeling heeft geen eindresultaat of bestemming. Bij alchemie gaat het om het proces. Het gaat om de levensreis zelf met het menselijk lichaam als laboratorium. In de alchemie staat het Grote Werk centraal, ofwel het Magnum Opus. Het Grote Werk is een metafoor voor zelfverwezenlijking door middel van zout, kwik en zwavel (respectievelijk: lichaam, geest en ziel) in balans en overeenstemming met elkaar te brengen.

Het Magnum Opus is een reis op zich, de alchemist weet dat het leven zelf de spirituele ervaring is waar men zo ijverig naar op zoek is buiten zichzelf. De belangrijkste les in de alchemie is: ‘Wat boven is, is als wat onder is, en wat onder is, is als wat boven is, opdat de wonderen van het Ene zich voltrekken.’ Dit beginsel, afkomstig uit de Smaragden Tafel van Hermes Trismegistus, vormt het fundament van de alchemistische filosofie. Alles in het universum is een afspiegeling van het Ene en alles is met alles verbonden, niks staat los van elkaar. De macrokosmos (het heelal) en de microkosmos (de mens) volgen dezelfde natuurwetten; wie de ene leert kennen, begrijpt de andere. Onze buitenwereld is een afspiegeling van onze binnenwereld.

Alchemie gaat dus over meesterschap bereiken, over jezelf zuiveren en ontwikkelen op alle levensgebieden en een bewuste schepper worden van je leven. Het was nooit enkel een materiële wetenschap, maar vooral een heilige leer over de schepping, de natuur en de innerlijke transformatie van de mens. Alchemie is waar spiritualiteit en wetenschap, yin en yang en licht en donker samenkomen in harmonie en balans.

De alchemist leeft vanuit het besef dat alles bewustzijn, energie en trilling is. Hij of zij weet dat elke oorzaak een gevolg heeft en elk gevolg een oorzaak. Dat alles een cyclisch ritme volgt en er een universele intelligente kracht aanwezig is wat alles met alles verbindt.

Alles is één.
Omnia ab uno.